La Ziatta (la Tieta) lyrics

A la desterà al veintcon un colp al persianl'è acsè lèrgh al sòo lete i linzòo fradd e grandtòt dò i oc' mez e srèezercherà n'ètra mansèinza catèr nisuncome aièr, come edmanAl so stèr da per lèel'è un sò amigh da tant'anch'a l' ch'gnass tòtt i sòo quèlfin al pighi dla man;la scultarà al gnulèrd'un gat vec' e castrèech'a gh' dòrm inzèmma a i znocd'invèren tòtt al dè.Un breviari apugièein vatta a la tulattae un gaz d'acqua trincèequand a s'lèva la żiatta Un spec' vec' e incrinèea gh'arcurdarà piancome al tiemp l'è pasèecome in vulèe via i an,e gl'insaggni dl'etèeper al stridi i s' sèn pèrs,quanti rughi ch'a gh'èe i oc' come i èn divèrs.L'a gh' butarà un surisla purtin&e
grave;ra ed ca'per l'urgói cg' a gh'la lèeperché a gh' fa bèin i fat;tòtt i dè fèr l'istassciapèr al filibùsper badèr ai tragattd'un avuchèe nèe stóff,cun al quèl an andrèel'aviva fat la “stratta”ma tant tèimp l'è pasèech'a n s'arcorda la żiatta.Lèe ch'l'ha sèimpr in piò un piatquand ariva Nadèl,lèe ch'la ‘n vòl mai nisunse un dè, a chès, l'a s' sèint mèl,lèe ch'l'a ‘n gh'ha gnanca un fióosol quall ed sóo fradel,lèe ch'l dis: “L'a ‘n va mel!”Ch'l'a dis: “A fagh tant bè!”E la dmanga del Pèlmila cumprarà a sòo anvodun bel ram longh d'ulive un pèr ed calzatt nóve po' in cesa tótt dóoi faran come al prete i pregherai Gesóch'a l'va a Gerusalem;po' a gh' darà soquant fran
chde mattr'ind ‘na casattaperché a s' dèv risparmièrcom la fa lèe, żiatta.E un dè a s'gh'ha da murircom' piò o meno i fan tótt,cun ‘na frèva da gnintl'andrà in cal póst tant brótt;l'avrà bele pagheun prèt ch'a s'sèint a póst,la casa, al funerèle la Massa di mort,E i fior ch'i andrai andrèeal sóo trèst suplimèinti èn cal cosi che passa l' se scorda la zèint;a gh' resterà po' i fiore i drap negher e zale dedrèe un vec' amighscuvèrt un mumèint fae un santèin a l' diràch'l'è morta n'ètra sciatta;ch'l'arpóunsa in pès, amen,e scurdaramm la żiatta